فراموش کردم
اعضای انجمن(461) ارتباط با مدیریت انجمن طریقه آپلود عکس ، فیلم وموسیقی میانالی از نگاهی متفاوت طریقه قرار دادن موسیقی و کلیپ در مطلب
جستجوی انجمن
77241 ذکری (zekri )    

دفتر شعر1

منبع : http://daftareashar.mihanblog.com
درج شده در تاریخ ۹۷/۰۶/۲۵ ساعت 08:18 بازدید کل: 203 بازدید امروز: 203
 

با من چه کرده است ببین بی ارادگی
افتاده ام به دام تو ای گل به سادگی

 

جای ترنج،دست و دل از خود بریده ام
این است راز و رمز دل از دست دادگی

 

ای سرو! ذکر خیر تو را از درخت ها
افتادگی شنیده ام و ایستادگی

 

روحی زلال دارم و جانی زلال تر
آموختم از آینه ها صاف و سادگی

 

با سکّه ها بگو غزلم را رها کنند
شاعر کجا و تهمت اشراف زادگی ....

درد مرا تو بدرمان نگیر چون

 

شیرین تر از دوای تو این درد مبهم است

 

 

      (محمد رضا رهسپار)

 

غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت‌

پیاده آمده‌ بودم‌، پیاده خواهم رفت‌

طلسم غربتم امشب شکسته خواهدشد

و سفره‌ای که تهی ‌بود، بسته خواهدشد

و در حوالی شبهای عید، همسایه‌!

صدای گریه نخواهی شنید، همسایه‌!

همان غریبه که قلک نداشت‌، خواهد رفت‌

و کودکی که عروسک نداشت‌، خواهد رفت‌

 

منم تمام افق را به رنج گردیده‌،

منم که هر که مرا دیده‌، در گذر دیده‌

منم که نانی اگر داشتم‌، از آجر بود

و سفره‌ام ـ که نبود ـ از گرسنگی پر بود

به هرچه آینه‌، تصویری از شکست من است‌

به سنگ‌ سنگ بناها، نشان دست من است‌

اگر به لطف و اگر قهر، می ‌شناسندم‌

تمام مردم این شهر، می ‌شناسندم‌

من ایستادم‌، اگر پشت آسمان خم شد

نماز خواندم‌، اگر دهر ابن ‌ملجم شد.

 

هر که می‌داند بگوید، من نمی‌دانم چه شد

 

مست بودم مست، پیراهن نمی‌دانم چه شد

 

من فقط یادم می‌آید گفت: وقت رفتن است

 

دیگر از آنجا به بعد اصلاً نمی‌دانم چه شد

 

روبه روی خود نمی‌دیدم به جز آغوش دوست

 

در میان دشمنان، دشمن نمی‌دانم چه شد

 

سنگ باران بود و من یکسر رجز بودم رجز

 

ناله از من دور شد، شیون نمی‌دانم چه شد

 

من نمی‌دانم چه می‌گویید، شاید بر تنم

 

از خجالت آب شد جوشن، نمی‌دانم چه شد

 

مرده بودم، بانگ هل من ناصرش اعجاز کرد

 

ناگهان برخواستم، مردن نمی‌دانم چه شد

 

پا به پای او سرم بر نیزه شد از اشتیاق

 

دست و پا گم کرده بودم، تن نمی‌دانم چه شد

 

ناگهان خاکستری شد روزگار آسمان

 

در تنور آن چهره روشن نمی‌دانم چه شد

 

***

 

وصف معراج جنونش کار شاعر نیست، نیست

 

از خودش باید بپرسی، من نمی‌دانم چه شد.

 


http://static.cloob.com//public/user_data/album_photo/4339/13015296-b.jpg

 

 

 

مباش آرام حتی گر نشان از گردبادی نیست

 

به این صحرا که من می آیم از آن اعتمادی نیست

 

 

 

به دنبال چه میگردند مردم درشبستان ها

 

در این مسجد که من دیدم چراغ اعتقادی نیست

 

 

 

نه تنها غم سلامت باد گفتن های مستان هم

 

گواهی میدهند دنیای ما دنیای شادی نیست

 

 

 

چرا بی عشق سر برسجده ی تسلیم بگذارم

 

نمیخوانم نمازی را که در آن از تو یادی نیست

 

 

 

کنار بسترم بنشین ودستم را بگیر ای عشق

 

برای آخرین سوگندها وقت زیادی نیست

 

 

 

مرا با چشم های بسته از پل بگذران ای دوست

 

تو وقتی با منی دیگر مرا بیم معادی نیست.

من ضدی دارم.

آن قدر فریب کار که آن را

"خود" پنداشته ام.

حالا

من از خود برای تو شکایت آورده ام...

مقدمه کتاب "ضد"

 

 

ابریم که ارث پدری مان اشک است
 
مشق شب و درس سحری مان اشک است
 
هرکس به زبان خود سخن می گوید
 
ما نیز زبان مادری مان اشک است.
 
نقطه ، کلمه ، جای خودش را دارد

در هر جا ، معنای خودش را دارد

دنیای من و تو مثل هم نیست رفیق
 
هر آدم دنیای خودش را دارد
.
با هر قدمش دایره ای باز شده

ایوان و حیاط غرق آواز شده
 
بر صفحه گذاشت سوزنش را باران

این حوض پر از الهه ناز شده

با همه ی بی سر و سامانی ام
باز به دنبال پریشانی ام
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنی ام
آماده ی آن لحظه ی توفانی ام
دلخوش گرمای کسی نیستم
آماده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام
ماهی برگشته ز دریا شدم
تا که بگیری و بمیرانی ام
خوبترین حادثه می دانمت
خوبترین حادثه می دانی ام
حرف بزن ابر مرا باز کن
دیرزمانی است که بارانی ام
حرف بزن حرف بزن سالهاست
تشنه ی یک صحبت طولانی ام

 

   افتاده در این راه، سپرهای زیادی    
    یعنی ره عشق است و خطرهای زیادی
    
    بیهوده به پرواز میندیش کبوتر!    
    بیرون قفس ریخته پرهای زیادی
    
    این کوه که هر گوشه آن پارۀ لعلی است    
    خورده است بدان خون جگرهای زیادی
    
    درد است که پرپر شده باشند در این باغ    
    بر شانۀ تو شانه به سرهای زیادی
    
    از یک سفر دور و دراز آمده انگار    
    این قاصدک آورده خبرهای زیادی
    
    راهی است پر از شور، که می بینم از این دور    
    نی های فراوانی و سرهای زیادی
    
    هم در به دری دارد و هم خانه خرابی    
    عشق است و مزینّ به هنرهای زیادی
    
    بیچاره دل من که در این برزخ تردید    
    خورده است به اما و اگرهای زیادی
    
    جز عشق بگو کیست که افروخته باشند    
    در آتش او خیمه و درهای زیادی...
 
 

 

 

 

 

این مطلب توسط جلال علی اصغری بررسی شده است. تاریخ تایید: ۹۷/۰۶/۲۵ - ۰۸:۴۱
اشتراک گذاری: تلگرام فیسبوک تویتر

1
1


لوگین شوید تا بتوانید نظر درج کنید. اگر ثبت نام نکرده اید. ثبت نام کنید تا بتوانید لوگین شوید و علاوه بر آن شما نیز بتوانید مطالب خودتان را در سایت قرار دهید.
فراموش کردم
تبلیغات
کاربران آنلاین (0)