فراموش کردم
اعضای انجمن(447) شعری تکان دهنده درباره امام زمان حضرت مهدی عدالت و لطف خدا پیامبر اکرم : توبه زیباست ولی در جوانی زیباتر قدرت بدنی حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام در جوانی بی حسین احساس پیری میکنم ارتباط با مدیریت انجمن مذهبی
جستجوی انجمن
قربانی علی (aliali11 )    

شعر فزردق در وصف امام سجاد علیه السلام

منبع : منهاج الکرامه علامه ی حلی
درج شده در تاریخ ۹۵/۰۸/۰۷ ساعت 23:44 بازدید کل: 21 بازدید امروز: 19
 

یکی از اتفاقاتی که در زمان زندگی پر برکت امام سجاد علیه السلام   رخ داده است،  سفر آن امام همام است  به مکه، که از قضا هشام حاکم  وقت نیز  حضور  داشت.


علامه حلّی رحمه الله  در این مورد فرمودند :

حجّ هشام بن عبد الملک فاجتهد أن یستلم الحجر فلم یمکنه من الزحام، فجاء زین العابدین (علیه السلام) فوقف الناس له وتنحّوا عن الحجر حتّی استلمه، ولم یبقَ عند الحجر سواه، فقال هشام: مَن هذا؟ فقال الفرزدق الشاعر:


هنگامی که هشام بن عبدالملک به حج رفت، کوشید دست خود را به حجرالاسود برساند. اما به دلیل شلوغی و فراوانی جمعیت موفق نشد.
ولی وقتی امام سجاد علیه السلام آمد، مردم به احترام ایشان از کنار حجرالاسود کنار رفتند تا حضرتش بتواند آن را لمس کند; به طوری که هیچ فرد دیگری جز ایشان در کنار حجرالاسود نبود. در این هنگام هشام پرسید: این فرد کیست؟
فرزدق در پاسخ به هشام این ابیات را سرود:

هذا الّذی تعرف البطحاءُ وطأته         والبیتُ یعرفه والحِلُّ والحَرَمُ
هذا ابن خیر عباد الله کلّهمُ            هذا التقیُّ النَّقیُّ الطاهرُ العَلَمُ
یکادُ یُمسِکُهُ عِرفانَ راحتِه              رکنُ الحطیمِ إذا ما جاء یَستلمُ
إذا رَأتهُ قریشٌ قال قائلُها                 إلی مکارمِ هذا ینتهی الکرمُ
إن عُدّ أهلُ التُّقی کانوا أئمَّتَهم        أو قِیلَ: مَن خیر خلق الله؟ قیل: هُمُ
هذا ابن فاطمة إن کنتَ جاهله         بجَدِّه أنبیاءُ الله قد خُتموا
یُغضی حَیاءً ویغضی من مَهابته         فما یُکلَّمُ إلاّ حینَ یبتسمُ
ینشقُّ نورُ الهُدی عن صُبح غُرَّتِهِ       کالشمس تَنجاب عن إشراقها الظُلمُ
مشتقّةٌ من رسول الله نَبعَتُهُ           طابَت عَناصِرُهُ والخِیمُ والشِّیَمُ
الله شرّفه قِدماً وفضّله                    جری بذاکَ له فی لَوحةِ القلمُ
مِن مَعشَر حُبّهم دِینٌ وبُغضُهُم          کفرٌ وقُربُهُم مَلجاً ومُعتَصمُ
لا یَستطیع جَوادٌ بُعدَ غایتهم            ولا یُدانیهِمُ قومٌ وإن کَرمُوا
هُمُ الغیوثُ إذا ما أزمةٌ أزِمَت            والأُسدُ أُسدُ الشُّری والرأیُ مُحتَدِمُ
لا ینقصُ العُسرُ من أکفّهِمُ               سیّانَ ذلک إن أثرَوا وإن عَدِموا
ما قال «لا» قطُّ إلاّ فی تشهّده          لو لا التشهّدُ کانت لاؤهُ نَعمُ
یُستَدفَعُ السوءُ والبلوی بحبّهمُ         ویُستَرَقُّ به الإحسانُ والنِّعَمُ
مقدّمٌ بعد ذِکر الله ذِکرُهُمُ                فی کلِّ برّ، ومختومٌ به الکلمُ
مَن یعرف الله یعرف أولویّة ذا             الدینُ مِن بیتِ هذا نالَهُ الأُمم
ولیس قولُکَ مَن هذا بضائرهِ             العُربُ تعرفُ مَن أنکَرتَ والعَجَمُ


این (کسی که می گویی او را نمی‌شناسی) همان است که سرزمین بطحاء (= مکّه) جای گام‌هایش را می‌شناسد. خانه خدا، منطقه حرم و خارج آن، همگی او را می‌شناسند.
این مرد، فرزند برترین بندگان خداست، او همان شخصیت پرهیزکار و پاکیزه‌ای است که نشانه (و میزانی برای هدایت و تقوا در میان بندگان خداوند) است.
هر گاه می‌آید که به حجر الاسود دست بکشد، رکن حطیم به سبب شناختن دست او می‌خواهد آن را بگیرد و رها نکند.

 نافته نماند که قصیده فرزدق در وصف آن حضرت در بسیاری از منابع شیعه و سنی آمده است.

از این گذشته این مطلب را  ابن تیمیّه به هنگام نقل کلام علامه حلّی رحمه الله نقل کرده، اما در ردّ آن هیچ سخنی نگفته است!! ( نقل مطلب  از طرف مخالفین و رد نکردن آن علامت قبول است.)


منبع: ( منهاج الکرامه علامه ی حلی ــ  پیشوایان معصوم علیهم السلام  ج2 ـــ  إعرف الحق تعرف أهله / الأئمّة الأثنا عشر علیهم السلام آیت الله میلانی  دام عزه و.....)

این مطلب توسط محراب عبوسی بررسی شده است. تاریخ تایید: ۹۵/۰۸/۰۸ - ۰۰:۳۲
اشتراک گذاری: تلگرام فیسبوک تویتر
برچسب ها:



لوگین شوید تا بتوانید نظر درج کنید. اگر ثبت نام نکرده اید. ثبت نام کنید تا بتوانید لوگین شوید و علاوه بر آن شما نیز بتوانید مطالب خودتان را در سایت قرار دهید.
فراموش کردم
تبلیغات
کاربران آنلاین (0)