فراموش کردم
رتبه کلی: 13453


درباره من
تولد ستاره ها تو سحابیاست.اینطوری میشه که مولکولای هیدروژن تو نواحی بزرگی از فضا پراکندن و بعدش آروم آروم بهم نزدیک میشن و وقتی که ستاره به تعادل هیدرودینامیکی برسه،پیش ستاره است و وقتی که بتونه همجوشی هسته ای انجام بده تا انرژی خودشو آزاد کنه، یه ستاره ی رشته اصلی میشه.هر ستاره دوره ی عمر داره که به نوع ستاره اش بستگی داره.ستاره های بزرگ با نور بیشتر و حرارت زیاد عمر کمتری نسبت به ستاره های کوچیک و کم نور دارن.آخر عمر هر ستاره بستگی به میزان ذخیره ی همون هیدروژن داره.وقتی که هیدروژن تو ستاره تموم بشه،هلیوم تبدیل به سوخت اصلیش میشه و به جای هیدروژن، هلیوم میسوزه.سوختن هلیوم باعث میشه که ستاره خیلی خیلی گرم بشه که تا اون زمان تو ستاره پیش نیومده بود.این مراحل گرم شدن تا سوزوندن هلیوم ادامه پیدا میکنه چون تولید آهن که از همجوشی سیلیسیم بوجود میاد،گرماگیره،نه گرماده.بخاطر همین برای اینکه آهن تولید بشه،این همه گرما لازمه.
مرحله ی بعدی بازم بستگی به نوع ستاره اش داره که ستاره های خیلی بزرگ پس از این مرحله اونقدر منبسط میشن که دیگه نمیتونن جاذبه ای رو روی سطح بیرونی خودشون داشته باشن و پس از اون این ستاره ها منفجر و تبدیل به نواختر میشن. هر چقدر ستاره بزرگتر باشه،میزان نواخترش بیشتر میشه.غولها تبدیل به ابرنواختر میشن.بعدش،ادامه ی عمر این ستاره ها به نوع نواخترشون بستگی داره.نواخترای معمولی تبدیل به کوتوله میشن و عمر طولانی رو آغاز میکنن.اما ابرنواخترا تو خودشون فرو میریزن! و بسته به جرم هسته شون،ستاره های خیلی کوچیک و چگالی به اسم ستاره های نوترونی بوجود میارن.این ستاره ها عمر طولانی دیگه ای رو درپیش دارن.بعد از اون کوتوله ها یا کوتوله های سفید تبدیل به کوتوله سیاه میشن و تا آخر جهان زندگی میکنن.اگه جرم ستاره خیلی خیلی بیشتر از این موارد باشه که گفتم اونوقت تبدیل به سیاه چاله میشه.یه سیاه چاله پیروزی جاذبه بر علیه جرم و ماده محسوب میشه.اطراف سیاه چاله بصورت سطحی ریاضی به اسم افق رویداد تعریف میشه که هیچ چیزی پس از عبور از اون نمیتونه به بیرون برگرده و نقطه ی بدون بازگشته...
Ssupernova (S-pegasus )    
   
عنوان: بتپ
بتپ
کد برای مطالب، وب سایت و وبلاگ: بازدید کل: 64 بازدید امروز: 64

این تصویر توسط موسی اصلانی بررسی شده است.
توضیحات:

شاید همه ی بدن باید با کمک و همکاری یکدیگه،هماهنگ کار کنن تا
بدن خاموش نشه.
شاید قلب همه کاره باشه که وقتی نتپه همه ی بدن خاموش میشه.
اما همه ی فهمیدن ها؛فهمیدن همه چیز،از ساده ترین تا پیچیده ترین
ها،درک و تمام احساسات؛کار مغزه.
کار مغزی که آره خون و نیروش از قلبه از ریه است ووو اگه
چشم،گوش،بینی،تمام دستگاه های بدن و تمام بدن نباشن،کارایی مغز
بدرد نمیخوره چون چیزی برای اثبات خودش به محیط جهان نداره و
فقط بین خودش میمونه و ذهن ما؛سکوت محض.
اما با این حال مغز با وجود خیلی چیزایی که در خودش داره و هنوزم
که هنوزه آدما نتونستن بفهمن(و در واقع خودآگاهی ای وجود نداره !
که اگه مغز خودشو بشناسه میتونه باعث درک وجود کاملش بشه)
از همه ی بدن سر تره!
مغز رئیسه،هستیِ وجوده
با اون سرعتی که تو سلولاش آشکاره،که هر چند بیشترین درک این
سرعت و خیلی از کاراییاش نهفتست،همه کار میتونه بکنه.
با اون سیستم و ارگانایی که داره.......فکر کردن بهش عجیبه! یه جور
خودآگاهی و جنون محضه.
خودآگاهی و جنون محضه.
درسته که با وجود مرگ مغزی،قلب میتپه
درسته که مرگ قلب برابر با مرگ بدنه
اما شاید شاید شاید مغز بخواد و بتونه به تنهایی زنده بمونه و با
وجود مرگ قلب بهش دستور بده بتپ بتپ بتپ .....
و قلب بتپه

تو این دنیایی که زمان(!) و یه سری تغییرات حکم فرماست،هیچ چیز
غیر ممکن نیست
و به همون اندازه هم همه چی نسبیه  
درج شده در تاریخ ۹۷/۱۱/۱۸ ساعت 09:53
برچسب ها:
اشتراک گذاری: تلگرام فیسبوک تویتر
تبلیغات

1
1


لوگین شوید تا بتوانید نظر درج کنید. اگر ثبت نام نکرده اید. ثبت نام کنید تا بتوانید لوگین شوید و علاوه بر آن شما نیز بتوانید مطالب خودتان را در سایت قرار دهید.
فراموش کردم
کاربران آنلاین (0)