وبلاگ مهمان - دکتر اسماعیل آذر در یادداشت کوتاهی در وبلاگ مهمان، شاهنامه را بزرگترین حماسه جهان خوانده است، چرا که از حکمت پر است و بوى خدا مى دهد.
اسماعیل آذر، مدیر گروه کارشناسى ارشد زبان و ادبیات فارسى دانشگاه آزاد، می گوید: «فردوسى شاعر خداست، شاعر توکل و شاعر حکمت است. این سه نکته در سراسر نامه هاى او مشهود است.»
آذر از شاهنامه مثال هایی ذکر کرده و می گوید : «وقتى رستم به مازندران مى رود تا دیو سپید را بکشد، دیو خواب است. او را از خواب بیدار مى کند و مى گوید: مردانگى نیست در خواب حمله کردن، این اولین درسى است که از این قصه مى آموزیم. سپس با دیو مى جنگد، این دومین درس است که باید با بدى ها و دیو نفس جنگید. رستم پس از فایق آمدن بر دیو دست هاى خود را بالا مى کند و مى گوید: تویى بندگان را زهر بدپناه/ تو دادى به من گردى و دستگاه ، این سومین درس و نشانى از توکل او به خداست.»
استاد ادبیات فارسی در ادامه نوشته است: « یکى از آیات قرآن مى فرماید: "اگر به تو بدى رسید و تو فکر کردى به تو بدى رسیده بگو خدایا صلاح این بوده که این گونه شود و اگر به تو راحت و بهجتى رسید به خود غره مشو و بگو خدایا این هم از توست اصلا بگو همه چیز از خداست."
این آیه روح توکل را در انسان ها تقویت مى کند، امید را اشاعه مى دهد و وجود خدا را بشارت. حاصل این گفته خداى را فردوسى به سادگى در یک بیت آورده تا هر کسى بتواند آن را جذب کرده و به خدا پناه برد و آن، این بیت است:
بد و نیک هر دو ز یزدان بود / لب مرد باید که خندان بود
مى خواهد بگوید آدم هاى متوکل هیچ غمى به خود راه نمى دهند و با این تفسیر روح توکل را در انسان القا مى کند.»
برای مطالعه متن کامل این یادداشت اینجا را کلیک کنید. | 
